الشيخ محمد هادي معرفة (مترجم: ايروانى)

239

التفسير الأثرى الجامع (تفسير اثرى جامع) (فارسى)

را ببيند و از آن خوشش آيد ، پس بگويد : " ما شاء اللَّه لا قوّة الّا باللَّه " . » « 1 » اين سخنى بر حق است ؛ چرا كه ذكر خداى تعالى نگه‌دارنده است . [ م / 159 ] امام صادق عليه السلام از پدرانش از جدّش ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرد : « چشم زخم حقيقت دارد ؛ هر كس چيز خوشايندى در برادرش ببيند ، ذكر خدا را براى آن به كار برد ؛ كه اگر ذكر خدا كند ، به او زيانى نرساند . » « 2 » [ م / 160 ] حكيم ترمذى ، ابو يعلى ، ابن ابى حاتم ، ابن سنّى در « عمل يوم و ليلة » ، ابو نعيم در « حلية الاولياء » و ابن مردويه از ابن مسعود روايت كرده‌اند كه اين آيات را او در گوش فردى مبتلا خواند : « أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ . فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ . وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ . وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ » « 3 » ؛ و او شفا پيد اكرد . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پرسيد : « در گوش او چه خواندى ؟ » ابن مسعود آيه را خواند . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « سوگند به كسى كه جانم در دست اوست ، اگر فردى اهل يقين ، آن را بر كوهى مىخواند ، از جا كنده مىشد . » « 4 » شگفتا ! اگر رسول خدا از اين مطلب اطلاعى نداشت ، ابن مسعود از كجا آن را مىدانست ! از آن گذشته ، چه مناسبتى بين اين آيات و بر طرف ساختن بيمارىهاى جسم وجود دارد ؟ آياتى كه براى دفع بيمارىهاى روح و برانگيختن نفس‌هاى سركش نازل شده است . [ م / 161 ] در مستدرك چنين آمده است : « هر كس در دلش قساوتى يابد ، يس را با زعفران در جامى بنويسد ، آن گاه آن را بنوشد . » « 5 »

--> ( 1 ) . الفردوس بمأثور الخطاب ، ج 3 ، ص 544 ؛ كنز العمّال ، ج 10 ، ص 65 . ( 2 ) . طب الائمه ، ص 121 ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 127 . ( 3 ) . مؤمنون ( 23 ) 115 - 118 . ( 4 ) . الدرّ ، ج 6 ، ص 122 ؛ الاتقان ، ج 4 ، ص 141 ؛ النوادر ، ج 3 ، ص 171 و 172 ؛ ابو يعلى ، ج 8 ، ص 458 ؛ ابن ابى حاتم ، ج 8 ، ص 2513 ؛ الحليه ، ج 1 ، ص 7 . ( 5 ) . حاكم ، ج 2 ، ص 428 ؛ الاتقان ، ج 4 ، ص 142 .